مارک و پلو

مارک و پلو✰ [BOOKS] ✸ مارک و پلو By منصور ضابطیان ✽ – Jobs-in-kingston.co.uk ظهر یک روز تابستان، فرشید با یک پیشنهاد آمد «یک سفر تفریحی به ترکیه» غیر ممکن بود من یک خبرنگار تازه کار با درآ ظهر یک روز تابستان، فرشید با یک پیشنهاد آمد «یک سفر تفریحی به ترکیه» غیر ممکن بود من یک خبرنگار تازه کار با درآمدی اندک بودم که تازه باید هزینه های تحصیلم در دانشگاه را هم تامین می کردم در تفکر ما ایرانیان سفر به خارج همیشه کاری غیر ضروری و از سر سیری بوده است با نگاه برآمده از چنین تفکری پاسخ اولیه ی من منفی بود اما فرشید اصرار کرد و نتیجه چیز دیگری شد آن سفر انجام شد و در پی آن سفرهای دیگر سفرهای دیگری تا امروز که این کتاب در دست شماست«مارک مارک و PDF/EPUB or و پلو» مجموعه ایست از سفرنامه های من به فرانسه، ایتالیا، ارمنستان، هند، کره جنوبی، اسپانیا، ایالات متحده ویادداشت پشت جلد کتاب. Mark va Polo Mansour Zabetianتاریخ نخستین خوانش دوازدهم اکتبر سال 2016 میلادیعنوان مارک و پلو؛ نویسنده منصور ضابطیان؛ تهران، نشر ثالث، 1388؛ در 176 ص؛ شابک 9789648496673؛ موضوع سفرنامه های نویسندگان معاصر ایرانی قرن 21 م سفرنامه به فرانسه، اسپانیا، لبنان، هندوستان، ارمنستان، ایتالیا، اتریش، کروه جنوبی و آمریکاا شربیانی نثر کتاب و روایت هاش از اتفاقات سفر خواندنی است جایی حس نمی کنی که توضیحات خسته کننده اند یا روده درازیاما گاهی ژورنالیسم به معنای منفی آن در نوشته ها رخنه می کند در حدی که برخی حرف ها صرفا بشوند اشارات سرگرم کننده ای که لزوما حقیقت را، حداقل در مهمترین جنبه های آن، بیان نمی کنند از طرف دیگر حتی نوک سوزنی با عکس ها ارتباط برقرار نکردم بود و نبودشان یکی است البته بودنشان برای چشم استراحتی است از محتوای عکس ها که بگذریم از نظر صوری هم به نظر باید روشنایی تصویرها بیشتر می بود تا انقد تیره و تار نباشنددر کل به نظرم می شود گفت نویسنده به هدف خود که ترغیب خواننده به سفر باشد رسیده است هر چند خبرنگار بودن و داشتن کارت خبرنگاری و حتی، در مورد کره ی جنوبی، سفر به عنوان مأموریت کمی از این تأثیر کم می کند؛ من بیشتر با خواندن سفرنامه ی فرد معمولی ای مثل خودم ترغیب می شومحاشیه یاد دلار هزار تومنی هم بخیر بخش فرانسه این کتاب رو خیلی دوست داشتم و طنز ضابطیان بارها باعث شد قاه قاه بخندم یا یه چیزی ته دلم رو قلقلک بده جزو بهترین سفرنامه هایی بود که خوندم اما یه جاهایی احساس می کردم پراکنده گویی کرده یا کم لطفی کرده در حق اون مکان و خیلی کم نوشته در موردش با عکس ها هم خیلی کم ارتباط گرفتم دوست داشتم یکمی توضیحات بیشتر درباره هر کشور داده میشد، قبل از اینکه بتونم هر کشوری رو کامل توی ذهنم تصویرسازی کنم، قسمت مربوط به اون کشور تموم شده بود دوست داشتم یکمی توضیحات درباره خورد و خوراک، لباس پوشیدن ها، و خیلی چیزهای دیگه درباره کشورها نوشته میشد البته در حدی که از حوصله خارج نباشه به هرحال اینها چیزی از ارزش های منصور ضابطیان عزیز کم نمیکنه ضابطیان دوران چلچراغ‌خوانی خوندن داشت اما با این کتاب؟ انگار داشتم لابه‌لای دفترچه خاطرات روزانه یه بچه ده دوازده ساله سرک میکشیدمخوندن سی و چهار صفحه کافی بود که بفهمم باید کنار بذارمش و اینکه خب بد نوشتن هم استعداد کافی میخواد به هر حال و چاپ کردنش هم پارتی و پول شاید کتاب بدی نبود حتی از این نظر که میل به سفر را در مخاطب زنده میکند و به آدم جسارت رفتن به سفر خارجی بدون مقدمات خیلی خاص را میدهد، کتاب خیلی خوبی استقلم توانای منصور ضابطیان که متنی جذاب و خواندنی پدید آورده در کنار ارائه تصویری هرچند قدیمی و بعضا سطحی از جوامع خارجی، نقاط قوت این کتابند اما نگاه ژورنالیستی در این کتاب غالب است و بعضی مواقع شاهد تحلیلهای دم دستی و ارائه نظرات سطحی هستیمهمچنین توصیف کشورهای مختلف در این کتاب به یک صورت و هماهنگ نیست بعضی گزارشها مفصل و بعضی مختصر و حتی ناقصندبا همه این احوالات می توانم بگویم که کتابی است خواندنی و حتما ارزش خواندن دارد اگه به هیچ کشوری سفر نکردید و اهل سفرنامه خوندن نبودید، حتماً بخونید این کتاب رواما اگه خودتون خارجه رفتید یا چندتایی سفرنامه خوندید، خوندنش رو توی اولویت نذاریدخوندن از جاهایی که من خودم رفته بودم، اصلاً برام جذابیتی نداشتجاهایی هم که نرفته بودم، یکی درمیون برام جذاب بودمثلاً بااینکه هندوستان رو نرفتم، گزراش نویسنده هیچ لطفی برام نداشتاما مثلاً آمریکا و ارمنستانش برام جالب بود و دوست داشتنی اگه ارزون‌تر بود پنج از پنج می‌دادما خب یه دوره ام بود که من می رفتم کتابخونه درس بخونم جای درس خوندن می رفتم تو بخش تازه های کتاب و می شستم یه کتاب تازه از تنور در اومده رو قورت می دادم این کتابو همونجا خوندم منصور ضابطیان خیلی با حوصله از سفرهاو از آدمهایی که تو سفراش دیده،نوشتهخب برای آدمی که آرزوی تک تک این سفرها رو داره طبیعتن که کتاب جالبیه به خصوص با قلم روان این نویسنده منصور ضابطیان از تجربه‌ی سفرهاش به خارج از مرزهای ایران می‌گه تو این سفرنامه، به کشورهای مختلفی از هند گرفته تا آمریکا، از زاویه‌ی دید نگارنده سر می‌زنیم ضابطیان سعی کرده نگاه بی‌طرفش رو حفظ کنه و به نظرم راوی خوبی بود و از پس این کار براومده طنز قلمش رو دوست داشتم به جز داستان سفر به آمریکا، بقیه خیلی خوب بود مختصر و جالب بدون حاشیه‌پردازی غیرضروری یادگاری از کتابدر نگاه تربیت شده‌ی ما ایرانیان، همیشه سفر به خارج فرقی نمی‌کرد به کجا، یک کار غیرضروری، تجملاتی و از سر سیری بود و هیچکس سعی نکرده بود ضرورت دیدن جهان و آشنایی با دیگر سرزمین‌ها و ملل را برایمان تشریح کندآشنایی با سرزمین‌های دیگر، آدم را از چارچوب دگم فکری‌اش خارج می‌کند او را به این نتیجه می‌رساند که همه‌ی دنیا همین چاردیواری محصور اطرافش نیست و تازه می فهمد که در گستره‌ی این جهان چقدر ناچیز است و دنیا چقدر شوخی‌تر از آن چیزی ست که خیال می‌کرده در عین حال به این نتیجه می‌رسد که دنیا آنقدرها هم که فکر می‌کند، بزرگ نیست و آدم‌هایی به ظاهر غریبه در نقاطی که به لحاظ جغرافیایی، تاریخی و اجتماعی مشابهتی با هم ندارند، یکباره به فصل مشترک‌هایی از تفکر و احساس می‌رسند